
We Will Not Fade Away (2024)
ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ပြောချင်တာကတော့ ဒီကားဟာ ဇာတ်ညွှန်းရေးပြီးရိုက်ထားတဲ့ ဇာတ်ကားတစ်ကားမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်အပြင်မှာဖြစ်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ Documentary အမျိုးအစားဖြစ်ပါတယ်။ဒီမှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ထဲမှာဆိုရင် အရှေ့ယူကရိန်းဒေသဖြစ်တဲ့ ဒွန်းဘတ်စ်ဒေသက လူငယ်ငါးဦး (အန်ဒရီ၊ လီရာ၊ လီဇာ၊ အီလီရာ၊ ရတ်စ်လန်) တို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ၊ စစ်အန္တရာယ်အောက်မှာ ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ အသက် ၁၅-၁၇ နှစ်အရွယ် လူငယ်တွေကြားက အိပ်မက်နဲ့ လွတ်မြောက်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတို့ကို ဖော်ပြထားပါတယ်။
သူတို့ဆီကို မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေး သန်းလာစေတဲ့အရာကတော့ ဟိမဝန္တာတောင်တက်ခရီးစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ပွဲစီစဉ်သူဖြစ်တဲ့ ဗလက်တင်း ချေဟာဘတ်ချို့ဟာ စစ်ဖြစ်နေတဲ့ဒေသက လူငယ်တွေကို စစ်ပွဲအခြေအနေကနေ ကွာဝေးအောင်ဖန်တီးပြီး ငြိမ်းချမ်းမှုတစ်ခုရအောင်၊ စိတ်ကူးအိပ်မက်တွေကို ပြန်လည်ဖော်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် non-formal education program တစ်ခုအနေနဲ့ ပြုလုပ်ပေးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ရက်သတ္တပတ်လောက်ပဲကြာတဲ့ခရီးစဉ်ဆိုပေမဲ့ သူတို့တွေအတွက် ဘဝရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို သေချာသိမြင်လာပြီး ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးအိပ်မက်တွေဆီ ရောက်အောင်သွားဖို့ အားအင်တွေထပ်ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။
စစ်ပွဲနောက်ခံလေးကိုလည်း ရှင်းပြချင်ပါတယ်။ ဒွန်းဘတ်စ်ဒေသမှာ မငြိမ်သက်မှုတွေစတင်ခဲ့တာကတော့ ၂၀၁၄ ခုနှစ်ကတည်းကပါ။ ပထမဦးဆုံးစဖြစ်တာကတော့ ရုရှားက ခရီမီးယားဒေသကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်မှာ ယူကရိန်းနိုင်ငံထဲက ဒေါ်နက်စ်နဲ့ လူဟန်စစ်ခ်ဒေသတွေမှာ ရှရှားကိုထောက်ခံပြီး ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်ယူလိုတဲ့ ခွဲထွက်ရေးသမားတွေက လက်နက်ကိုင် ထကြွသောင်းကျန်းလာပါတယ်။ နယ်မြေပြန်လည်ထိန်းသိမ်းချင်တဲ့ ယူကရိန်းနဲ့ ရှရှားအထောက်အပံ့ခံ ခွဲထွက်ရေးသမားတွေရဲ့ အပြန်အလန်တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် ဒွန်းဘတ်စ်ဒေသဟာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီလိုနဲ့အခြေအနေတွေပိုဆိုးဝါးလာပြီး ယူကရိန်းနဲ့ ရှရှား စစ်ဖြစ်သည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီထဲမှာဆိုရင်တော့ စစ်ရဲ့ အနိဋ္ဌာရုံတွေ၊ စစ်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အကျိုးဆက်တွေ၊ အသက်အိုးအိမ်ပျက်ဆီးမှုနဲ့ လူငယ်တွေ ပန်းကောင်းအညွှန့်ကျိုးမှုတို့ကိုပါ တွေ့မြင်ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့နိင်ငံရဲ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့လည်း ထပ်တူကျတာမို့ ကြည့်ရှုပြီးတဲ့နောက်မှာ အတွေးအမြင်တစ်ခုတော့ ရရှိလာစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
(အညွှန်းနဲ့ဘာသာပြန်ကတော့ ZMT ဖြစ်ပါတယ်။)